Ապոլոնը սգում է Հիակինթոսին

Նկարում Ապոլոնը սգում է հենց նոր մահացած Հիակինթոսին, որին արևի աստվածը վերածեց հակինթ ծաղկի՝ իր վիշտը դարձնելով արվեստ։

Հետին պլանում՝ խոտերի վրա, ընկած է սկավառակը։ Հենց այդ սկավառակն էր հարվածել Հիակինթոսի քունքին և դարձել պատանուն սպանած զենքը։ Նկարում ներկա է նաև քամիների աստված Զեփյուռոսը, ով այնպես ուղղեց քամին, որ Հիակինթոսը վնասվի։

Այս նկարը դաժան խանդի մասին է։ Այն մասին, թե որքան դժբախտ կարող է լինել նույնիսկ նա, ով կողքից թվում է՝ երջանկության համար ամեն ինչ ունի։ Եվ այն մասին, որ նույնիսկ հզոր աստծո սիրելին լինելով՝ մարդուն մահը կարող է հասնել բոլորովին անսպասելի պահին։